داکت یا کانال هوا و اندازه‌یابی درست ابعاد آن


کانال‌های هوا که به آن داکت Duct هم می‌گویند از مجموعه ساز و کاری است که در پیاده سازی سیستم تهویه مطبوع نقش اساسی را ایفا می‌کند. برای دسترسی به یک تهویه مناسب باید نکاتی را در کانال کشی مدنظر قرار داد که یکی از موارد آن موضوع ارزیابی ابعاد کانال تهویه مطبوع است. اقتصادی بودن یک سیستم انتقال هوا از برقراری تعادل بین هزینه‌های اولیه و هزینه‌های عملکردی سیستمی با دبی هوا معین بدست می‌آید.

هزینه اولیه، همان هزینه سیستم کانال تهویه مطبوع است که بستگی به اندازه‌های کانال دارد. هزینه‌های عملکردی را نیز مصرف توان بادزن تعیین می‌کند که بستگی به افت فشار در دستگاه هوا رسان و سیستم کانال دارد. افت فشار را می‌توان با افزایش اندازه کانال‌ها کاهش داد اما این کار باعث افزایش هزینه‌های اولیه راه اندازی سیستم تهویه مطبوع می‌گردد. پس باید تعادل مناسبی برقرار کرد.

برخی قواعد کلی زیر را در طراحی کانال باید رعایت کرد:

  1. برای آنکه حداکثر صرفه جویی در مصرف توان، مصالح و فضا امکان‌پذیر گردد، هوا باید تا حد امکان بصورت مستقیم هدایت شود.
  2. از تغییرات ناگهانی مسیر و کانال باید پرهیز نمود. همچنین هنگامی که نیاز به زانو برای کاستن از افت فشار باشد، باید از تیغه‌های راهنما استفاده نمود.
  3. سرعت‌های داخلی کانال باید در محدوده‌های مجاز سروصدا باشد.
  4. مقاطع کاهنده باید به صورت تدریجی ساخته شوند و زاویه کاهش بیش از ۲۰ درجه نباشد.
  5. کانال‌های با مقاطع مستطیل شکل را تا حد امکان باید به شکل مربع نزدیک کرد. این امر باعث می‌شود که سطح کانال کمتر و در نتیجه ارزانتر شود. نسبت عرض به ارتفاق باید ۴ به ۱ باشد ( البته امروزه به دلیل کوتاهی ارتفاق سقف‌ها در آپارتمان‌های ایران معمولا کانال‌ها دارای ارتفاع کم و عرض زیاد هستند.)
  6. کانال‌ها باید از مصالح صاف و صیقلی نظیر ورق آهن گالوانیزه یا ورق آلومینیوم ساخته شوند.
  7. توجه داشته باشید تا حد امکان مانعی بر مسیر کانال‌کشی سیستم تهویه مطبوع قرار نگیرد.

» طراحی کانال‌های مسکونی

کانال‌های ساختمان‌های مسکونی را معمولا از جداول طراحی کانال اندازه‌یابی می‌کنند که بر اساس ضریب اصطکاک ۰/۱۰in.Wg یا سایر روش‌هایی است که در آن ضریب اصطکاک ۰/۱۰in.Wg برای هر ۱۰۰ فوت کانال در نظر گرفته می‌شود. در این روش‌ها ضریب اصطکاک کانال برگشت، ۰/۰۸in.Wg در هر ۱۰۰ فوت در نظر گرفته می‌شود. هر دو ضریب بر اساس فشار استاتیک خارجی متداول تولیدی توسط دستگاه‌های خانگی است که معمولا ۰/۰۲in.Wg یا ۰/۱۵ برای کانال رفت و ۰/۰۵in.Wg برای کانال برگشت است.

adbanner

» بادزن‌ها در سیستم‌های تهویه مطبوع ساختمان‌های مسکونی

از طراحی سیستم توزیع هوا و برآورد دقیق کل فشار استاتیک (فشار استاتیک سمت رفت تفریق بر فشار استاتیک منفی سمت برگشت) سیستم توزیع هوا، باید بادزن یا بخش بادزن را انتخاب نمود.

عملکرد همه بادزن‌ها بستگی به مقدار دبی هوا مورد نیاز و فشار استاتیکی که بادزن باید تولید کند دارد. در دستگاه‌های تهویه مطبوع یا ایجاد و تهیه هوای گرم و سرد خانگی پکیج (از جمله سیستم‌های تبخیری)، اندازه بادزن ثابت است اما غالبا لازم است سرعت بادزن برای جوابگویی به نیازها تنظیم و مشخص گردد. در دستگاه‌های بزرگتر، مثل دستگاه‌های مرکزی، برای یک دستگاه واحد، چند اندازه بادزن وجود دارد که مهندس باید برای هر کاربر بخصوص، اندازه، سرعت و قدرت موتور صحیح را مشخص کند.

دو نوع بادزن معمولا در سیستم های گرمایش و تهویه مطبوع کاربرد بسیار دارند.

-بادزن ملخی (جریان محوری)

– بادزن گریز از مرکزی (سانتریفوژ)

بادزن‌های ملخی می‌توانند مقادر زیادی هوا را در صورتی که فشار استاتیک یا مقاومت کم باشد حرکت دهند. این مشخصه‌ها بادزن‌های محوری را برای کندانسورهای هوا خنک که نیاز به مقادیر زیادی هوا دارند بسیار مناسب است زیرا در این نوع کندانسورهای لوله پره‌دار، مقاومت ناچیز است اما هنگامی که کویل کندانسور کثیف می‌گردد، مقاومت در برابر جریان هوا افزایش یافته و باعث اضافه بار شدن موتور بادزن می‌گردد، زیرا نیاز به توان بیشتری برای موتور است.

بادزن‌های نوع ملخی سروصدای بیشتری تولید می‌کنند و همین مسئله محدود کننده در طراحی است. البته به تازگی با متغیر کردن زاویه ملخ‌ها و نصب وسایلی در جلوی بادزن‌ها منجر به کاهش سروصدای آنها شده است.

از بادزن‌های گریز از مرکزی (که گاهی به آنها دمنده نیز می‌گویند) در بیشتر دستگاه‌های هوارسان استفاده می‌گردد که به می‌توانند در برابر مقاومت زیاد، مقادیر زیادی هوا جابه‌جا کنند و در عین حال سروصدای کمی نیز دارند.

همان طور که از نامش پیداست این نوع بادزن‌ها از اصل نیروی گریز از مرکز از (جانب به) مرکز برای شتاب دادن به هوا استفاده می‌کند تا آن را به سرعت بالای برساند. همین که هوا، پروانه را ترک می‌کند مقداری از فشار سرعت به فشار استاتیک تبدیل می‌گردد. عملکرد یک بادزن گریز از مرکزی بستگی به نوع تیغه‌های پروانه یا چرخ بادزن دارد.

چهار نوع تیغه مورد استفاده قرار می‌گیرد. (خم به جلو، خم به عقب، شعاعی و ایرفویل) در بادزن‌های که قطر پروانه تا اندازه ۳۰ اینچ را دارند معمولا از تیغه نوع خم به جلو استفاده می‌گردد.

  • فن‌های سانتریفوژ با پروانه خم به جلو (فوروارد)

در این نوع پره‌ها رو به جلو و در جهت چرخش پروانه می‌باشد. تعداد پره‌های آن در مقایسه با پروانه‌های خم به عقب و شعاعی بیشتر می‌باشد. توان واقعی در این فن‌ها به‌علت ساختار پروانه آن، بیشتر از توان محاسبه شده برای فن‌ می‌باشد. فن‌های دارای این نوع پروانه بیشتر در صنایع تهویه مطبوع و تهویه در ساختمانها و برجهای اداری و مسکونی (که داری هوای تمیز است) به‌کار می‌رود.

adbanner
  • فن‌های سانتریفوژ با پروانه خم به عقب (بکوارد)

بازدهی این فن‌ها نسبت به فن‌های با پروانه خم به جلو بیشتر و دارای صدای کمتری می‌باشد و در آن توان واقعی با توان محاسباتی تقریباً برابر می‌باشد. پره‌ها در این نوع رو به عقب بوده و در خلاف جهت چرخش پروانه می‌باشد.

  • فن‌های سانتریفوژ با پروانه شعاعی (رادیال)

این نوع فن‌ها نسبت به فن‌های ذکر شده در بالا، دارای کمترین بازده بوده اما کاربرد آنها بیشتر برای هوای کثیف و انتقال مواد می‌باشد.

با مقالات جامع و معتبر تهویه مطبوع لوگرانو همراه باشید:

  1. چیلر
  2. کولر گازی
  3. داکت اسپلیت

» هودهای اندازه‌گیری جریان هوا

هودهای اندازه‌گیری جریان هوا که گاهی به آنها مخروط‌های اندازه‌گیری هوا نیز گفته می‌شود، یکی دیگر جریان از وسایل اندازه‌گیری پرکاربرد به شــمار می‌روند. با ساخت یک دهانه مخروطی، می‌توان مقدار هوای خروجی از توزیع کننده سقفی را مستقیما اندازه‌گیری کرد. استفاده از چنیــن وسیله‌ای به خصـوص برای اندازه‌گیری جریان هوای خروجی از تعداد زیادی دریچه توزیع هوا با اندازه یکسان مناسب است.

هنگامی که مقدار ضرایب تصحیح جریان برای یک دریچه توزیع هوا در دسترس نباشد، استفاده از هودهای اندازهگیری جریان هوا راه حل مناسبی به شمار می‌رود.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پنج × پنج =

    خانهداکت اسپلیتتماس با ما